Delfinoterapia to innowacyjna metoda rehabilitacji wspierająca rozwój dzieci poprzez kontakt z butlonosami i walami białymi. Podczas specjalnie zaplanowanych sesji terapeutycznych mali pacjenci wykonują ćwiczenia ruchowe i oddechowe pod nadzorem wykwalifikowanych fizjoterapeutów – wszystko w atmosferze zabawy i radości.
Delfiny są niezwykle inteligentne, szybkie i ciekawskie. Uwielbiają kontakt z ludźmi. Aby rozśmieszyć maluchy „chodzą” na ogonie, skaczą potrójne salta, kręcą śruby, wydmuchują potężne bańki wodne, pozwalają się głaskać, a nawet wkładać ręce do pyska. Często same inicjują zabawę – przynoszą dzieciom piłki, hula-hop, delikatnie trącają je dziobem, zachęcając do aktywności. Zachwycone maluchy chętnie i dokładnie wykonują polecenia terapeutów.
Podczas terapii delfiny emitują ultradźwięki, które przenikając ciało człowieka, stymulują regenerację uszkodzonych komórek. Zauważono, że zwierzęta szczególnie interesują miejsca odbiegające od normy – np. protezy, szwy pooperacyjne – i tam kierują swoje lecznicze wiązki. Terapia doskonale wpływa również na układ hormonalny – zwiększa wydzielanie endorfin, które łagodzą ból, poprawiają nastrój, wspierają oddychanie i regulują temperaturę ciała. U dzieci ze spektrum autyzmu widać poprawę koncentracji, pamięci, koordynacji ruchowej oraz jakości snu. Wzrasta poziom melatoniny, serotoniny, dopaminy, noradrenaliny, a także kwasu GABA, co pomaga w wyciszeniu emocji, redukcji lęków i stabilizacji rytmu dobowego. Dzieci, które wcześniej nie mówiły, po terapii, zaczynają odpowiadać na pytania, czytać, reagować na otoczenie.
Obecnie na świecie działają tylko trzy profesjonalne centra rehabilitacyjne z udziałem delfinów – w Stanach Zjednoczonych, Curaçao i Izraelu. Było ich więcej, jednak wiele placówek zostało zamkniętych z powodu konfliktów zbrojnych.
Aby dziecko mogło uczestniczyć w sesjach z delfinami, musi być w stabilnym stanie psychicznym – nie może przejawiać agresji, zaburzeń świadomości, psychoz ani silnych lęków. Program terapeutyczny obejmuje minimum osiem indywidualnych sesji, trwających od 13 do 15 minut każda.
Delfinoterapia od wielu lat cieszy się ogromnym uznaniem wśród specjalistów i rodzin na całym świecie. Jej skuteczność potwierdzają tysiące historii dzieci, które dzięki kontaktowi z delfinami zrobiły ogromne postępy w rozwoju fizycznym, emocjonalnym oraz społecznym.
W renomowanym amerykańskim ośrodku Dolphin Human Therapy na Florydzie, w latach 1989–2007 przeprowadzono ponad czterdzieści tysięcy sesji terapeutycznych z udziałem pacjentów pochodzących z ponad sześćdziesięciu krajów. Większość maluchów zmagała się równocześnie z wieloma schorzeniami, m.in. opóźnieniem rozwojowym, dziecięcym porażeniem mózgowym, autyzmem, zanikiem mięśni, białaczką, rozszczepem kręgosłupa, guzami mózgu, porażeniem kończyn, zespołami Aspergera, Retta, czy też Downa.
Podczas sesji terapeutycznych dzieci doskonaliły orientację przestrzenną, ćwiczyły prawidłowe chodzenie, oddychanie, koordynację ruchów typu oko–ręka–noga, współpracę w grupie, utrzymywanie kontaktu wzrokowego, zachowania społeczne, myślenie abstrakcyjne i przyczynowo-skutkowe, a także pamięć krótkotrwałą i długotrwałą.
Delfiny, dzięki swojej niezwykłej empatii oraz inteligencji, stały się nie tylko partnerami w terapii, ale również źródłem radości, motywacji, nadziei. Ich obecność pomagała dzieciom otworzyć się na świat, przełamać bariery i uwierzyć w siebie.
Choroby nowotworowe
Białaczka
Guz mózgu
Ziarnica złośliwa
Choroby reumatologiczne
Choroba zwyrodnieniowa mięśni
Choroby zakaźne
Gruźlica skóry
Zakażenie bakteriami Proteus
Zakażenie wirusem polio
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
Choroby genetyczne
Zespół kociego krzyku
Zespół Angelmana
Zespół Downa
Zespół Pierre-Robina
Zespól Noonan
Twardzina skóry
Kruchy chromosom X
Neurofibromatoza
Pierścieniowate chromosomy
Stwardnienie guzowate
Trisomia mozaikowa
Dystrofia mięśniowa
Zespół Leigha
Choroby psychiczne
Bulimia
Anoreksja
Depresja
Choroba afektywna dwubiegunowa
Przewlekła bezsenność
Schizofrenia
Zespół Huberta
Zaburzenia lękowe
Choroby neurologiczne
Ataksja Friedricha
Autyzm
Brak ciała modzelowatego
Choroba Parkinsona
Dystonia
Niedowład
Zaburzenia czynności mózgu
Zaburzenia czucia
Zaburzenia neuromotoryczne
Padaczka
Przerost mózgu
Śpiączka
Stwardnienie rozsiane
Urazowe uszkodzenie mózgu
ADHD
Zespół Lennoxa-Gastauta
Zespół Retta
Zespół Touretta
Utrata zdolności pisania Leukomalacja okołokomorowa
Niedorozwój nerwu wzrokowego
Statyczne uszkodzenie mózgu
Udar mózgu
Wrodzona łamliwość kości
Wybiórcze zaburzenia mowy
Zaburzenia koncentracji
Obustronne porażenie
Porażenie połowiczne
Porażenie trójkończynowe
Porażenie czterokończynowe
Utrwalone przykurcze stawów
Ogniskowe uszkodzenie mózgu
Statyczne uszkodzenie mózgu
Dysleksja
Niedokonany podział przodomózgowia
Choroby wieloprzyczynowe i idiopatyczne
Młodzieńcze zapalenie mózgu
Niedotlenienie
Małogłowie
Hipotonia
Uszkodzenie wielonarządowe
Wodogłowie
Zanik mięśni
Zapalenia oskrzelowo-płucne
Opóźnienie rozwoju
Tylny rozczep kręgosłupa
Zaburzenia czynności ruchowej
Uszkodzenie wzroku
Upośledzenie mowy
Uszkodzenie słuchu
Uszkodzenie rdzenia kręgowego
Zespół Wolffa-Parkinsona-White’a
Zespół Kabuki